U kent het vast wel, even afleiding zoeken van het geen we mee bezig zijn. Even de spanningsboog ontspannen. Even de gedachten elders dan bij het geen we mee bezig zijn. We doen tal van zaken tegelijk. Net als een computer doen we tal van ‘berekeningen’ alleen nu zijn het tal van zaken dan wel bedenkingen.
Afleiding, het woord spreekt eigenlijk voor zich en behoeft geen uitleg. Toch heeft het iets. Menig mens zoekt om de oorsprong van het leven, wie we zijn en naar het doel in het leven. Worden we niet door tal van zaken afgeleid om deze diepgaande vragen te kunnen beantwoorden? Is het niet zo dat we teveel aan ons hoofd hebben waardoor er weinig of geen ruimte is om deze zaken te kunnen beantwoorden. Zie het als een computer. Ook deze kan vast lopen door te weinig geheugen of te weinig rekenkracht. We draaien niet alleen Windows maar ook programma’s.
We raken vol van al deze data die we moeizaam kunnen verwerken. En als het dan is verwerkt staat er al een nieuwe dag voor de boeg en begint het proces weer van voor af aan. Wat is dat nu met dat afleiding. Waarom laten we ons afleiden? Voor de een is het ‘bittere noodzaak’ voor de ander een kwestie van niet in de gaten hebben of er niet mee bezig te zijn.
Misschien ben je wel opzoek naar jezelf of naar een hogere macht zoals God. Stel je hebt nu een moment voor jezelf je hoeft helemaal niets te doen. Alles is gedaan, geen processen die je kunnen afleiden. Wat een mooi moment van rust…
Hebben we dan ook echt rust of vliegen er weer tal van gedachten door ons hoofd heen die ons weer ‘vrolijk’ afleiden. Zolang we bezig zijn is er niets aan de hand we worden niet geconfronteerd met ons innerlijk gevoel. Even een moment helemaal alleen voor mezelf heerlijk en toch ook weer een ervaring als onrustig. Onrustig niet weten hoe te handelen. Niet de diepe stilte kunnen pakken. Zo zoek ik weer afleiding om maar niet te hoeven voelen en niet hoef te ervaren.
Nee, ik wil het niet weten, nee ik begrijp het thans niet en ik wil het ook niet begrijpen. De momenten van rust en stilte maken de confrontatie met jezelf. Het naar jezelf durven zien en naar je eigen gevoel durven te luisteren het te ervaren voor mening mens een moment van onrust. Maar waarom die onrust? Waarom niet luisteren naar deze onrust die slechts een boodschapper is van verandering. Brenger van verlossing en vrijheid. Nee, menig onder ons zoekt toch weer de afleiding. We begrijpen de onrust niet we voelen ons er niet comfortabel bij. Sterker nog we kunnen ons zelfs machteloos voelen.
Overgeven aan een onbekende macht, onrust, maar wie of wat is deze onrust? Zijn we het zelf of is het juist de hogere macht God die innerlijk tot ons spreek en ons aanzet om de waarheid onder ogen te zien. Ja, je bent verslaafd of je bent gekwetst door je ouders, vriend of vriendin. Het zijn de emoties die nu hun werkelijkheid laten zien. Ze tonen je de werkelijkheid.
Stap in het onbekende en weet: zie daar, daar ben IK. Niets blijft onbekend zodra u MIJ kent.
